رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۱
ای گرسنهٔ وصل تو سیران جهان لرزان ز فراق تو دلیران جهان با چشم تو آهوان چه دارند به دست ای زلف تو پایبند شیران جهان
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۲
ای لعل لبت معدن شکر چیدن وز چشم تو نور نامصور دیدن مه گردانست و برک که گردانست فرقست بسی میان هر گردیدن
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۳
ای ماه لطیف جانفزا خرمن من وی ماه فرو کرده سر از روزن من ای گلشن جان و دیدهٔ روشن من کی بینمت آویخته بر گردن من
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۴
ای مجمع دل راه پراکنده مزن زان زخمه پریشان چو دل بنده مزن ای دل لب خود را که زند لاف بقا جز بر لب آن ساغر پاینده مزن
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۵
ای مفخر و سلطان همه دلداران جالینوسی برای این بیماران روز باران بگلشنت جمع شویم شیرین باشند روز باران یاران
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۶
ای مونس روزگار چونی بیمن ای همدم غمگسار چونی بیمن من با رخ چون خزان خرابم بیتو تو با رخ چون بهار چونی بیمن
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۷
ای نالهٔ عشق تو رباب دل من ای ناله شده همه جواب دل من آن دولت معمور که میپرسیدی یا بیتو و لیک در خراب دل من
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۸
این بنده مراعات نداند کردن زیرا که به گل رفته فرو تا گردن این مستی ما چو مستی مستان نیست پیداست حد مستی افیون خوردن
رباعی شمارهٔ ۱۴۲۹
این دیدهٔ من کز نگرد دور از من ای صحت صد دیدهٔ رنجور از من گر کژ نگرم پس به که کژ راست شود ور شب باشم چون طلبی نور از من
رباعی شمارهٔ ۱۴۳۰
ای یار به انکار سوی ما نگران زیرا که نخوردهای از آن رطل گران از شادی من بهشت گردیده جهان غم مسخرهٔ منست و میر دگران