رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۱
روزت بستودم و نمیدانستم شب با تو غنودم و نمیدانستم ظن برده بدم به خود که من من بودم من جمله تو بودم و نمیدانستم
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۲
روزی به خرابات تو می میخوردم وین خرقهٔ آب و گل بدر میکردم دیدم ز خرابات تو عالم معمور معمور و خراب از آن چنین میکردم
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۳
رویت بینم، بدر من آن را دانم وانجا که توی، صدر من آن را دانم وانشب که ترا بینم، ای رونق عید در عمر شب قدر، من آن را دانم
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۴
زان دم که ترا به عشق بشناختهام بس نرد نهان که با تو من باختهام بخرام تو سرمست به خرگاه دلم کز بهر تو خرگاه بپرداختهام
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۵
ز اول که حدیث عاشقی بشنودم جان و دل و دیده در رهش فرسودم گفتم که مگر عاشق و معشوق دواند خود هر دو یکی بود من احول بودم
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۶
زاهد بودی ترانه گویت کردم خاموش بدی فسانه گویت کردم اندر عالم نه نام بودت نه نشان ننشاندمت و نشانه گویت کردم
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۷
زنبور نیم که من به دودی بروم یا همچو پری به بوی عودی بروم یا پل که شکسته تا به رودی بروم یا حرص که در عشوهٔ سودی بروم
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۸
زین پیش اگر دم از جنون میزدهام وانگه قدم از چرا و چون میزدهام عمری بزدم این در و چون بگشادند دیدم ز درون در برون میزده…
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۹
زینگونه که من به نیستی خرسندم چندین چه دهید بهر هستی پندم روزیکه به تیغ نیستی بکشندم گریندهٔ من کیست بر او میخندم
رباعی شمارهٔ ۱۲۵۰
ساقی امروز در خمارت بودم تا شب به خدا در انتظارت بودم می در ده و از دام جهانم بجهان امشب چو به روز من شکارت بودم