رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۱
دل میگوید که نقد این باغ دریم امروز چریدیم و به شب هم بچریم لب میگزدش عقل که گستاخ مرو گرچه در رحمت است زحمت ببریم
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۲
دوش آمده بود از سر لطفی یارم شب را گفتم فاش مکن اسرارم شب گفت پس و پیش نگه کن آخر خورشید تو داری ز کجا صبح آرم
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۳
دوش از سر مستی بخراشید رخم آندم که زروش لاله میچید رخم گفتم مخراشش که از آنروز که زاد از قبلهٔ روی تو نگردید رخم
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۴
دوش از طربی بسوی اصحاب شدیم وز غوره فشانان سوی دوشاب شدیم وز شب صفتان جانب مهتاب شدیم با بیداران ز خویش در خواب شدیم
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۵
دوش ارچه هزار نام بر ننگ زدم بر دامن آن عهد شکن چنگ زدم دل بر دل او نهادم از شوق وصال هم عاقبت آبگینه بر سنگ زدم
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۶
دل داد مرا که دلستان را بزدم آن را که نواختم همان را بزدم جانی که بدو زندهام و خندانم دیوانه شدم چنانکه جان را بزدم
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۷
دیوانهام و لیک همی خوانندم بیگانهام ولیک نمیرانندم همچون عسسان بجهد در نیمهٔ شب مستند ولی چو روز میدانندم
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۸
ذات تو ز عیبها جدا دانستم موصوف به مغز کبریا دانستم من دل چکنم چونکه به تحقیق و یقین خود را چو شناختم ترا دانستم
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۹
رازیکه بگفتی ای بت بدخویم واگو که من از لطف تو آن میجویم چون گفت به گریه درشدم پس گفتا وامیگویم خموش وامیگویم
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۰
رفتی و ز رفتن تو من خون گریم وز غصهٔ افزون تو افزون گریم نی خود چو تو رفتی ز پیت دیده برفت چون دیده برفت بعد از او چون گ…