رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۱
امشب که همی رسد ز دلدار سلام بر دیده و دل خواب حرامست حرام ماند به سر زلف تو کز بوی خوشت میآورد عطار ز بیم از در و بام
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۲
امشب همه شب نشسته اندر حزنم فردا بروم مناره را کارد زنم خشم آلودست اگرچه با ماست صنم در چاه رسیدهام ولی بیرسنم
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۳
اندر طلب دوست همی بشتابم عمرم به کران رسید و من در خوابم گیرم که وصال دوست در خواهم یافت این عمر گذشته را کجا دریابم
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۴
انگورم و در زیر لگد میگردم هر سوی که عشق میکشد میگردم گفتی که به گرد من چرا میگردی گرد تو نیم به گرد خود میگردم
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۵
از دوستیت خون جگر را بخورم این مظلمه را تا به قیامت ببرم فردا که قیامت آشکار گردد تو خون طلبی و من برویت نگرم
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۶
ای از تو برون ز خانهها جای دلم وی تلخی رنجهات حلوای دلم ما را ز غمت شکایتی نیست ولیک خوش آیدم آنکه بشنوی وای دلم
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۷
ای بانگ رباب از تو تابی دارم من نیز درون دل ربابی دارم بر مگذر ساعتی بیا و بنشین مهمان شو گوشهٔ خرابی دارم
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۸
ای جان و جهان، جان و جهان گم کردم ای ماه زمین و آسمان گم کردم می بر کف من منه بنه بر دهنم کز مستی تو راه دهان گم کردم
رباعی شمارهٔ ۱۱۵۹
ای دوست شکارم و شکاری دارم بیکارم و بس شگرف کاری دارم گفتی سر سر بریدن من داری آری دارم نگار آری دارم
رباعی شمارهٔ ۱۱۶۰
ای دل چو بهر خسی نشینی چکنم وز باغ مدام گل نچینی چکنم عالم همه از جمال او روشن شد تو دیده نداری که ببینی چکنم