پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۱۵۲

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

امشب همه شب نشسته اندر حزنم
فردا بروم مناره را کارد زنم
خشم آلودست اگرچه با ماست صنم
در چاه رسیده‌ام ولی بی‌رسنم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید