رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

فیضی بمن از چشمه نوشی نرسد کامم ز لب شکرفروشی نرسد میگریم و گریه‌ام ندارد اثری مینالم و ناله‌ام بگوشی نرسد

زان ماه که روزم ز غمش شب باشد جانم در تاب و جسم در تب باشد جام دگران از می گلگون لبریز پیمانه من ز خون لبالب باشد

آنرا که نه دانش و نه عرفان باشد حاشا که ز معصیت گریزان باشد از جرم و گنه بیخبران را چه گریز کج‌کج رفتن لازم مستان باشد

هرکس که بجرگ نکته سنجان باشد چون من نه خوش آهنگ و خوش‌الحان باشد در باغ بود هزار بلبل اما زآن جمله یکی هزار دستان باشد

از جور و جفا چو خار می‌باید شد آواره ز کوی یار می‌باید شد آئین وفا بهر دیاری باشد گرد سر آن دیار می‌باید شد

آنم که نشاط من بکلفت ماند صاف عیشم بدرد محنت ماند شهد طربم بزهر حسرت ماند صبح وطنم بشام غربت ماند

افغان که نه عمر جاودان خواهد ماند فریاد که نه جسم و نه جان خواهد ماند در کنج لحد از تن فرسوده ما فرداست که مشتی استخوان …

نه تاج و نه تخت و نه نگین خواهد ماند نه سلطنت روی زمین خواهد ماند ساقی تو ز لطف شیشه و ساغر را خالی کن و پرکن که همین خو…

از کوی غم تو سینه ریشان رفتند یک یک ز جفای جورکیشان رفتند گفتی که بگو چگونه ایشان رفتند جمع آمده بودند پریشان رفتند

روزی که بکوی میفروشان بردند از جام نخست عقل و هوشم بردند از باده‌چان دوش خراب افتادم کز میکده امروز بدوشم بردند

۹/۲۳