رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

آخر ثمر مهر تو کین بود ای دوست سودای تو خصم دل و دین بود ای دوست نه قاعده محبت این بود ای دوست نه شیوه دوستی چنین بود ای…

این سرکشی ای سرو سهی بالا چیست زینگونه تغافلت بگو با ما چیست هرچند که نزا لازم دلبریست مردیم آخر این همه استغنا چیست

آنرا که امید وصل آن رشک پریست کارش همه عمر زاری و لابه گریست روزی نگریست بر رخ او هیهات هرکس ز فراق روزکاری نگریست

مجنون که ز جان برای جانان بگذشت جانرا آخر سپرد در دامن دشت میگشت همیشه بر زبانش لیلی لیلی میگفت تا زبانش میگشت

زآنچه از ستمت بجان بیتاب گذشت از چاره مرا کار بهر باب گذشت رفت آنکه رسیده بود سیلم بکمر اکنون چکنم که از سرم آب گذشت

دیشب که مرا بصحبت یار گذشت در جرگ رقیبان دل آزار گذشت وصلی که مرا از پس عمری رو داد وآن نیز بکام دل اغیار گذشت

عمرم همه در کشیدن جور گذشت ایام حیات من باین طور گذشت رفتم که کنم بساغر از شیشه شراب پیمانه عمر پر شد و دور گذشت

از سوز غم جگرفروزی که گذشت غم نیست بلی چه غم ز سوزی که گذشت امروز که آمد به نشاطش گذران بیهوده مخور غصه ز روزی که گذشت

مجنون به هوای کوی لیلی در دشت در دشت به جستجوی لیلی می‌گشت می‌گشت همیشه بر زبانش لیلی لیلی می‌گفت تا زبانش می‌گشت

منصور تنش بدار گردید چو جفت با مثقب آب دیده این گوهر سفت زین بیش بود سزاش در مذهب عشق هرکس گوید آنچه نمی‌باید گفت

۶/۲۳