رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

هرکس که ز لطف تو ستمگر شاد است غافل زپی چه جور و چه بیداد است لطف تو و جور تو بعاشق دو بناست کان سست پی است و این قوی بن…

زاهد که بپاک دامنیها ثمر است اور را ز بتان چشم بچیز دگر است این طرفه که من با همه بدنامیها از کیسه خویش دامنم پاکتر است

ای آنکه ترا همیشه عصیان کار است و آنرا گوئی چه‌قدر و چه مقدار است پرهیز کن از گنه بود گرچه قلیل اندک اندک چو جمع شد بسیا…

درد دل ما که داستان دگر است محتاج بتقریر و بیان دگر است این قصه ز هر زبان بیانش ناید افسانه عشق را زبان دگر است

ای آنکه ترا خون شهیدان باده است کی خونخواری چون ز تو مادر زاده است در طفلیت ای سست وفاپنداری ما در همه شیر بی‌وفائی داده…

تا دامن مطلبم به چنگ آمده است با من ز جفا بخت به جنگ آمده است از شیشه نکرده می به ساغر پایم لغزیده و شیشه‌ام به سنگ آمده…

هرجا صنم لاله‌عذاری بوده است آرام دل عاشق زاری بوده است این ناسازی همین بعهد من و تست زین پیش مگر نه روزگاری بوده است

این گل کف دست گلعذاری بوده است وین غنچه سرانگشت‌نگاری بوده است این خار که بر دامن گل جنگ زده است دستیست که بر دامن یاری …

هر ذره ز خاک تاجداری بوده است هر نقش قدم بزرگواری بوده است هر گرد که بر باد سوار است امروز پیداست که وی شاهسواری بوده اس…

گل روی بت عشوه‌فروشی بوده است نرگس چشم پیاله نوشی بوده است خاکی که درین چمن برو میگذریم پائی و سری چشمی و گوشی بوده است

۳/۲۳