رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

کارم ز غمت همه خروش است امشب نیشم در کام جای نوشست امشب دوشم می وصل در قدح بود مرا خون در قدح از حسرت دوشست امشب

خاکم چو سپهر کینه‌جو خواهد ساخت حق کار من از لطف نکو خواهد ساخت مشت گل من بکار میخانه کند گر جام نسازدش سبو خواهد ساخت

عشق آمد و کاشانه جان و تن سوخت از آتش او خانه مرد و زن سوخت ابری برخواست ناگه و برقی جست صدخانه بسیل رفت و صد خرمن سوخت

دوشم که ز داغ دوریت جان میسوخت جان در تنم از آتش هجران میسوخت آن تاب و تبم بود که در دیر و حرم بر من دل کافر و مسلمان می…

در باغ جهان که بس گل آشفت و بریخت از شاخ گلی به بلبلی گفت و بریخت بر گلبنی آشیانه مگذار کزو هر لحظه هزار غنچه بشگفت و بر…

آنشوخ که خون مهربان یاران ریخت وز تیغ جفا خون وفاداران ریخت از خون بحریست کوی او بسکه بخاک خون دل افکار دل افکاران ریخت

خط تو که غم بجان غمخواران ریخت آتش بدل سوخته یاران ریخت آن ابر سیاهست که برگشته ما اخگر همه جای قطره باران ریخت

در بر معشوق و در قدح می چه خوش است در گوشه بزم ناله نی چه خوش است سرمست شدن بپای یار افتادن پس گریه های‌های هی‌هی چه خوش…

آگه نتوانی چو شد از فطرت پست زانگونه تو از حقیقت کار که هست مگذار زمانی قدح باده ز دست در بیخبری مرا چه هشیار و چه مست

در ظلمت جهل آمدن چون زالست گر جرم کنم چرا کنی قدرم پست ره تیره و من مست و صراحی دردست پایم لغزید ناگه افتاد و شکست

۲/۲۳