غزلیات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۳۱
به فنا بنده رهی میدانم ره به آرامگهی میدانم سیهم روی اگر جز رخ تو آفتابی و مهی میدانم دارد آن بت مژه چندان که درو هر…
شمارهٔ ۴۳۲
من نه مجنونم که خواهم روی در صحرا کنم خویش را مشهور سازم یار را رسوا کنم تا توانم سوخت پنهان کافرم گر آشکار خویش را پروا…
شمارهٔ ۴۳۳
دور از تو بر روی بتان چون چشم پرخون افکنم چشمی که بردارم ز تو بر دیگران چون افکنم گر دم زنم بر کوه و دشت از آب چشم و خون…
شمارهٔ ۴۳۴
بس که همیشه در غمت فکر محال میکنم هجر تو را ز بیخودی وصل خیال میکنم شب که ملول میشوم بر دل ریش تا سحر صورت یار میکش…
شمارهٔ ۴۳۵
زین گونه چو در مشق جنون حلقه چو نونم فرداست که سر حلقه ارباب جنونم بار دلم از کوه فزونست عجب نیست گر خم شود از بار چنین …
شمارهٔ ۴۳۶
گر شود ریش درون رخنه گر بیرونم بنمایم به تو کز داغ نهانت چونم هرچه دارم من مهجور ز عشقت بادا روزی غیر به غیر از غم روز ا…
شمارهٔ ۴۳۷
ز دستت جیب گل پیراهنان را چاک میبینم به راهت فرق زرین افسران را خاک میبینم نیاند این بوالهوس طبعان آلایش گزین عاشق من…
شمارهٔ ۴۳۸
دل خود را هنوز اندر تمنای تو میبینم که میمیرم چو ماهی را به سیمای تو میبینم نسیم آشنائی لرزه میاندازدم بر تن چو سروی …
شمارهٔ ۴۳۹
از سر کوی تو با صدگونه سودا میروم داغ بر جان بار بر دل خار در پا میروم آن چه با جان من بدروز میکردی مدام کی کنی امروز…
شمارهٔ ۴۴۰
گرچه ناچار از درت ای سرو رعنا میروم از گرفتاری دلم اینجاست هرجا میروم رفتنم را بس که میترسم کسی مانع شود میروم امروز …