غزلیات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۲۱
من منفعل که پیشت دو جهان گناه دارم بچه روی عذر گویم که رخ سیاه دارم من اگر گناهکارم تو به عفو کار خود کن که زبان توبه گ…
شمارهٔ ۴۲۲
خوش آن ساعت که خندان پیشت ای سیمین بدن میرم تو باشی بر سر بالین من گریان و من میرم چنان مشتاقم ای شیرین زبان طرز کلامت ر…
شمارهٔ ۴۲۳
من که از ادعیه خوانان دگر ممتازم از دعای تو به مدح تو نمیپردازم علم مدح تو بیضا علم افراختنی است لیک من از عقبت ادعیه م…
شمارهٔ ۴۲۴
به بزم او حریفان را ز مستی دست و پا بوسم به این تقریب شاید دست آن کان حیا بوسم دهم در خیل مستان تن به بدمستی که هر ساعت …
شمارهٔ ۴۲۵
ای هزارت چشم در هر گوشه سرگردان چشم آهوی چشم سیه مستان تو را قربان چشم دردمند از درد چشمت چشم بیماران ولی درد برچیدن ز چ…
شمارهٔ ۴۲۶
افکن گذر به کلبه ما تا بهم رسد از گرد رهگذار تو کحلی برای چشم گر در وثاق خاک نشینان قدم نهی سازند خاک پای تو را توتیای چ…
شمارهٔ ۴۲۷
کو اجل تا من نقاب تن ز جان خود کشم بیحجاب این تحفه پیش دلستان خود کشم بار دیگر خاکپایش گر به دست افتد مرا توتیا سازم ب…
شمارهٔ ۴۲۸
رسید نغمهای از بادهنوشی تو به گوشم که چون خُم می و چون نایِ نی به جوشوخروشم کجاست نرمی و کیفیتی و نشئهٔ عشقی که مینخ…
شمارهٔ ۴۲۹
گر من به مردن دل نهم آسوده جانی را چه غم وز مهر من گرجان دهم نامهربانی را چه غم از تلخی هجرم چه باک آن شوخ شکرخنده را از…
شمارهٔ ۴۳۰
به دشمن یارئی در قتل خود از یار میفهمم اشارتها که هست از هر طرف در کار میفهمم ازین بیوقت مجلس بر شکستن در هلاک خود نه…