رباعیات

از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق

دسته‌بندی

۳۴۰

شعر

فهرست اشعار

تابان قدح از رخ دلارام من است یا باده آفتاب در جام من است نیرنگ تو یا منم که از دولت عشق عنقای وصال دوست در دام من است

جانم در سینه بر رخ غم بسته ست در زاویه تن چو بلا بنشسته ست گوئی که ز سنگ عشق پای دل من چون پشت مراد از فلک بشکسته ست

جز غم که ندیم دل سودائی ماست کس نیست که او مونس تنهائی ماست هر جرعه خون که ساقی دل ریزد از جام جهان نمای بینائی ماست

جز صانع بی همال قیومی نیست مصموع بجز هالک معدومی نیست در عالم حق که خود حقیقت همه اوست عالم بمثل نقطه موهومی نیست

چندان فلک آن سنگ که آتش نگداخت بر من بفلاخن حوادث انداخت کاعضای وجودم همه در هم بشکست مغزم به میان استخوانهابگداخت

چشم فلک از دیدن دردم خیره ست روزم چو شب فراق یاران تیره ست چون بیماران فتاده بختم از پای کز زهر حوادثش بکام جیره ست

چرخی تو و نیکوئی یکی اختر تست مهری تو و آفتاب نیلوفر تست مه نعل سمند و دلبری میدان کن کاین چرخ کهن شعبده بازیگر تست

چوگان غمم من و بلاگوی من است خجلت زده آتش از تف روی من است دهقان غم عشقم و خونابه چشم چون آتش بگداخته در جوی من است

چوگان شده قامتم سرم گوی خوش است خوناب دل مرا جهان جوی خوش است صد شعله مرا بر سر هر موی خوش است میدان بلامرا ز هر سوی خوش…

خورشید که گرمی جهان را سبب است از شعله آه من گرفتار شب است ز آتشکده سینه من می خیزد این دود سیه که حاصل تاب و تب است

۵/۳۴