رباعیات
از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
این دیده که عامل خراج غم تست خون از دل من ستد که باج غم تست در خرمن هستی من از دیده فتاد این برق بلا که هم مزاج غم تست
شمارهٔ ۳۲
از خاک من الماس جفا خواهد رست وین شعله ز قبرم چو گیا خواهد رست گر ابر غمت قطره چین خواهد ریخت چون مو ز تنم خاک بلا خواهد…
شمارهٔ ۳۳
ای دوست بیا که بی تو بودن عار است جان بی تو ز من چو سایه دیوار است صبح همه بی باده وصلت شام است نور همه بی نور جمالت تار…
شمارهٔ ۳۴
با آنکه همیشه یار در کینه ماست ز آن روی نتابیم که آئینه ماست هرگز نرود خیال آن سرو سهی زین شکل صنوبری که در سینه ماست
شمارهٔ ۳۵
باد سحر از آه دم سرد من است مصر غم عشق جان پر درد من است در دشت مصیبت و بیابان بلا چندان که نگاه می کنی گرد من است
شمارهٔ ۳۶
بتخانه نمک زان لب چون نوش گرفت بت کام از آن سرو قباپوش گرفت خواهم که تمام عمر در برگیرم آن بت که شبی ترا در آغوش گرفت
شمارهٔ ۳۷
بوقلمونی و بایزیدی کفر است وین دلسیهی و مو سفیدی کفر است دانم که نیم لایق رحمت لیکن از درگه دوست ناامیدی کفر است
شمارهٔ ۳۸
برسید کاینات بی حد صلوات بر زوج بتول و نفس احمد صلوات بر هر سه خلیفه . . . . . . بر هر دو نبیره محمد صلوات
شمارهٔ ۳۹
برهان محبت نفس سرد من است عنوان نیاز چهره زرد من است میدان وفا دل جوانمرد من است درمان دل سوختگان درد من است
شمارهٔ ۴۰
بی تو دو جهان بر دل من زندان است بی تو مژه در دیده من پیکان است بی تو بمثل اشک من و چشم پر آب طوفان بلا و بحر هندستان اس…