رباعیات

از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۹۹

شعر

فهرست اشعار

ز آن سوزد چشم تو و زآن ریزد آب کاندر ابرو بخفته بد مست خراب ابروی تو محراب بسوزد به عذاب هر مست که او بخسبد اندر محراب

بودم صنما چو رفته هوشان همه شب وز آتش اندوه تو جوشان همه شب با لشگر هجران تو کوشان همه شب رخساره خراشان و خروشان همه شب

ساقی که به دست من دهد جام شراب از می کنمش تهی و از دیده پر آب می خوردن من درین غمان هست ثواب گر درد کم آگاه بود مرد خراب

چون همت تو به حال من مقرونست امید مرا به بخت روز افزونست سمجم همه پر نعمت گوناگونست زین بیش شود آنچه مرا اکنونست

اول ز پی وصال روح افزایت بگرفته بدم پای بلور آسایت اکنون که خبر شنیدم از هر جایت گردست رسد مرا ببوسم پایت

اشکم که زمین از نم او آغشتست دریست غواص فراوان گشتست پیوسته چنانکه گویی اندر شستست ریزان گویی ز رشته بیرون گشتست

مار دو سر چهار چشم است ای دوست کز پای من و گوشت همی خاید و پوست زین چرخ که خوش زشت و رویش نیکوست نالم که چنین مرا همی هد…

امروز به شهر هست همنام تو بیست عاشق همه زیر سایه بام تو زیست ای دوست ندانی که دلارام تو کیست ای عشق نه آگهی که در دام تو…

بر روی دو زلفین بتابم زد دوست ز آن زلف به عنبر و گلابم زد دوست بر آتش افروخته آبم زد دوست بشتافت و بوسه با شتابم زد دوست

مسعود ملک ملک نگهبان چو تو نیست در هر چه کنی سپهر گردان چو تو نیست یک شاه به ایران و به توران چو تو نیست سلطان زمانه ای …

۴/۴۰