رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
عشق تو بلند و صبر من پست چرا روی تو نکو و خوی تو کست چرا می خواره منم دو چشم تو مست چرا پیش تو لبم بوس تو بر دست چرا
شمارهٔ ۱۲
در حبس مرنج با چنین آهنها صالح بیتو چگونه باشم تنها گه خون گریم به مرگ تو دامنها گه پاره کنم ز درد پیراهنها
شمارهٔ ۱۳
می دانستم چو روز روشن صنما کاخر بروی تو از بر من صنما زیرا چو کنی قصد به رفتن صنما نتوان بستن تو را به آهن صنما
شمارهٔ ۱۴
قبله ست به دوستی ندای تو مرا جانست به راستی هوای تو مرا امروز چو کس نیست به جای تو مرا در جمله چه بهتر از رضای تو مرا
شمارهٔ ۱۵
از مهر نکرد سایه کوی تو مرا یا آب وفا نداد جوی تو مرا چندان به عذاب داشت خوی تو مرا تا کرد چنین جدا ز خوی تو مرا
شمارهٔ ۱۶
چون بار فلک بست به افسون ما را وز خانه خود کشید بیرون ما را از بس که بلا نمود گردون ما را چون شیر دهانیست پر از خون ما ر…
شمارهٔ ۱۷
بر آب روان بخت روانت ملکا قادر شده چو بخت جوانت ملکا ملکست شکفته بوستانت ملکا جان ملکان فدای جانت ملکا
شمارهٔ ۱۸
کس نتواند ز بد رهانید مرا زیرا ثقت الملک برانید مرا از رنج عدو باز رهانید مرا وز خاک بر آسمان رسانید مرا
شمارهٔ ۱۹
ای دوست به امّید خیالت هر شب این دیدهی گرینده نخسبد ز طرب در خواب همت نبیند ای نوشینلب بیروزیتر ز من که باشد یا رب
شمارهٔ ۲۰
دانی تو که با بند گرانم یارب دانی که ضعیف و ناتوانم یارب شد در غم لوهور روانم یارب یارب که در آرزوی آنم یارب