رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۴۱
صالح پس ازین طرب نباید بی تو شاید که ز دل طرب نزاید بی تو جان در تن من بیش نپاید بی تو خود جان پس ازین کار نیاد بی تو
شمارهٔ ۳۴۲
ای شمع شدم به عشق پروانه تو خوانند مرا به شهر دیوانه تو امروز منم ز خویش و بیگانه تو تن تافته چون رشته یکدانه تو
شمارهٔ ۳۴۳
ای نای ندیده ام دلی شاد از تو نایی تو ولیکن نرهد باد از تو جز ناله مرا چو نای نگشاد از تو ای نای مرا چو نای فریاد از تو
شمارهٔ ۳۴۴
مادر که مرا بزاد زاد از پی تو هم ایزد که جان داد داد از پی تو گر نیستم ای نگار شاد از پی تو خون شمع دلم تافته باد از پی …
شمارهٔ ۳۴۵
هرگز نرسد به لطف در مهر چو تو بت را نبود حلاوت چهر چو تو در حسن نزائید مه و مهر چو تو ای مهر ندیده اند بد مهر چو تو
شمارهٔ ۳۴۶
خوردم همه زهر عشق تو شکر کو دیدم بتر هوای تو بهتر کو گر شاخ هوای تو نرفتم بر کو در تاریکی سکندرم گوهر کو
شمارهٔ ۳۴۷
روی و بر من تا بشدم از بر تو زردست و کبودست به جان و سر تو زیرا که در آرزوی روی و بر تو این پیرهن تو گشت و آن معجر تو
شمارهٔ ۳۴۸
از کوفتن پای تو و گشتن تو لعبی است هر اندام تو را بر تن تو ماهی تو از جیب تو تا دامن تو چون چرخ همی گردد پیرامن تو
شمارهٔ ۳۴۹
با من به میان رسول باید با تو خورشید نخواهم که برآید با تو آیی بر من سایه نیاید با تو شاید همه خلق و من نشاید با تو
شمارهٔ ۳۵۰
ای ملک به دولت تو دارا گشته وز عدل تو دهر پیر برنا گشته شمشیر تو قهرمان اعدا گشته در جمله تو را ملک مهیا گشته