رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۰۱
ای چرخ مدور خسیس بی باک صد پیرهن وفای من کردی چاک آزاده هر آنچه بود کردی تو هلاک از گردش تو کنون چه ترسست و چه باک
شمارهٔ ۲۰۲
گردون نکشد کمال مسعود ملک شاهی نبود بسان مسعود ملک شد دولت قهرمان مسعود ملک سوگند خورم به جان مسعود ملک
شمارهٔ ۲۰۳
من همت باز دارم و کبر پلنگ ز آن روی مرا نشست کوه آمد و تنگ روزی روزی گردهدم چرخ دو رنگ بر پر تذرو غلطم و سینه رنگ
شمارهٔ ۲۰۴
من چون دل لاله ام تو چون رنگ به رنگ از من تو چرا باز همی داری چنگ ماننده برگ لاله زود ای سرهنگ همچون دل لاله در برم گیری…
شمارهٔ ۲۰۵
ای بدر شده من از غمان تو هلال ای صورت حسن من ز عشق تو خیال گر هیچ مدار دست دهد با تو وصال بر فرق فلک نشینم از عز و جلال
شمارهٔ ۲۰۶
ای کلک ملک وصف تو گویم همه سال وز طبع گل مدح تو بویم همه سال سرخ است به دولت تو رویم همه سال روزی ز خدای وز تو جویم همه …
شمارهٔ ۲۰۷
عیبم که ز من زمانی ای مشکین خال عارم که نخواهی که کنم با تو وصال عودم که کنی مرا به آتش بی هال عیدم که به من قصد کنی سال…
شمارهٔ ۲۰۸
دل می ندهد که از تو بردارم دل یا تا به کسی کم از تو بگذارم دل دانی چه کنم گم شده انگارم دل بگریزم و در پیش تو بسپارم دل
شمارهٔ ۲۰۹
آن دل که نخواستت چه نامست آن دل نه از در پرسش و سلامست آن دل دیوانه و ابله تمامست آن دل بیزارم از آن دل و کدامست آن دل
شمارهٔ ۲۱۰
سرما چون شد ز دست صحرا شد گل در چادر سبز کار پیدا شد گل بسیار همی خندد رعنا شد گل نه نه که چو روی دوست زیبا شد گل