مقطعات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱ - مدح ابورشد رشید
مجلس سامی جمالی را بنده مسعود سعد خدمت کرد مجلسی را که چون بهشت خدای معدن جاودانه نعمت کرد واندرو حشمت خداوندیست که ازو …
شمارهٔ ۲۲ - موعظه
ایمنی را و تندرستی را آدمی شکر کرد نتواند در جهان این دو نعمتی ست بزرگ داند آن کس که نیک و بد داند تا فراوان نایستی تو ذ…
شمارهٔ ۲۳ - مرثیت
راشد از رشد روزگار نیافت رشد از اینگونه بس فراوان کرد تن او را که جان دانش بود فلک جان ربای بی جان کرد گوهری بود رشکش آم…
شمارهٔ ۲۴ - ستایش
ای بزرگی که باغ رادی را شاخ بأس تو فتح بار آورد تیغ تیز تو در مصاف عدو شرک را تا به حشر کار آورد حیدری صولتی و خنجر تو ع…
شمارهٔ ۲۵ - ناله از حصار مرنج
ای حصن مرنج وای آنکس کو چون من بر سر تو باشد هر دیو در آن جهان که بجهد از خانه خود بر تو باشد ور پنهان خانه ای کند مرگ د…
شمارهٔ ۲۶ - پیشگوئی منجم
مرا منجم هشتاد سال عمر نهاد ز عمر دوستی امید من بر آن افزود خدای داند من دل در او نمی بندم که باد پیمود آن کس که آسمان پ…
شمارهٔ ۲۷ - در پنجاه و هفت سالگی
پنجاه و هفت رفت ز تاریخ عمر من شد سودمند مدت و ناسودمند ماند و امروز بر یقین و گمانم ز عمر خویش دانم که چند رفت و ندانم …
شمارهٔ ۲۸ - مدیح
ای بزرگی که سوی درگه تو ره بزرگان به دیدگان سپرند فخر جویند و بنده تو شوند جان فروشند و مدحت تو خرند مرکبان تو میزبانانن…
شمارهٔ ۲۹ - ثنا
ای بزرگی که رای صایب تو کارهای عمل به سامان کرد کار کرد هنر کفایت تو بر کفاة زمانه تاوان کرد هر چه تاریک دید روشن ساخت ه…
شمارهٔ ۳۰ - افراط و تفریط روزگار
نرسد دست من به چرخ بلند ورنه بگشادمیش بند از بند قسمتی کرد سخت ناهموار بیش و کم در میان خلق افکند این نیابد همی به رنج پ…