مقطعات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱ - ناله از روزگار
دست بر زخم من فلک نگشاد تا درین سمج بی درم نه ببافت کس چو من گوهری به نظم نسفت کس چو من حله ز نثر نبافت از چنین کارهای ب…
شمارهٔ ۱۲ - تأسف بر سپید شدن موی
مویم آخر جز از سپید نگشت گرچه اول جز از سیاه نرست رنگ آن سرخ هم نشد گر چند مردم آن را به خون دیده بشست مرد را چون سپید گ…
شمارهٔ ۱۳ - مدیح
ای بزرگی که حسن رای تو را هر زمان بر من اصطناعی نوست ابر کف تو تند و پر گهرست بحر فضل تو ژرف و پر لؤلؤست دل شادت چو عقل …
شمارهٔ ۱۴ - نصیحت
عذر بی منفعت نهادن چیست پیش دانش بر ایستادن چیست مرگ را زاده ایم و مرده نه ایم خویشتن را غرور دادن چیست پس چو در جمله می…
شمارهٔ ۱۵ - وصف خروس
ناگه خروس روزی در باغ جست در زیر شاخ گل شد و ساکن نشست آن برگ گل که دارد بر سر بکند اندر دو ساق پایش دو خار جست آن از پی…
شمارهٔ ۱۶ - پیری و جوانی
آدمی سر به سر همه عیب است پرده عیبهاش برناییست زیر این پرده چون برون آید همه بیچارگی و رسواییست
شمارهٔ ۱۷ - حسب الحال
مرا بس ز دیوان مرا ز خدمت خوشا روز بیکاری و وقت عطلت بر این تیغ کوه گل انبار گویی چو فغفور بر تختم و فور برکت چو دولت مه…
شمارهٔ ۱۸ - عرض بیچارگی و آرزوی گرمابه
گرمابه سه داشتم به لAوهور وین نزد همه کسی عیان است امروز سه سال شد که مویم مانندهٔ موی کافرانست بر تارک و گوش و گردن من …
شمارهٔ ۱۹ - به عمر کاک فرستاده
عمر کاک را که خواهد گفت کای عزیز و گزین برادر دوست در هوای من اردل تو دوتاست دل من در هوای تو یک توست مهر هر کس کهن کهن …
شمارهٔ ۲۰ - مدح ثقة الملک طاهر
ثقت الملک تا به صدر نشست دهر پیشش میان به طوع ببست تا همایون دوات پیش نهاد الفش را فلک به تا پیوست درد دشمن شدست و داروی…