قصاید
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۸۱ - مدح محمد خاص
دولت خاص و خاصه زاده شاه رایت فخر بر کشید به ماه تاج گردون محمد آنکه گرفت در بزرگیش ملک و عدل پناه ملک را داد رای او رون…
شمارهٔ ۲۸۲ - گفتگو با خویشتن
ای سرد و گرم دهر کشیده شیرین و تلخ دهر چشیده اندر هزار بادیه گشته بر تو هزار باد وزیده بی حد بنای آز کشفته بی مر لباس صب…
شمارهٔ ۲۸۳ - ستایش ثقة الملک طاهر بن علی
ای ملک ملک چون نگار کرده در عصر خزانها بهار کرده شغل همه دولت قرار داده در مرکز دولت قرار کرده از عدل بسی قاعده نهاده بر…
شمارهٔ ۲۸۴ - مدح ملک ارسلان بن مسعود
ای به عارض سپید و زلف سیاه چون لب خود نبید لعل بخواه روی دولت سپید و قصر سپید روز دشمن سیاه و چتر سیاه مملکت را هزار شمع…
شمارهٔ ۲۸۵ - تهنیت فتح هندوستان
ای ذکر خنجر تو به عالم سمر شده وز عدل تو به چین و به ماچین خبر شده گردون به پیش همت تو گشته چون زمین دریا به نزد دو کف ت…
شمارهٔ ۲۸۶ - مدح سیف الدوله محمود
ز در درآمد دوش آن نگار من ناگاه چو پشت من سر زلفین خویش کرده دو تاه چگونه شاد شود عاشقی ز هجر غمی که یار زیبا از در درآی…
شمارهٔ ۲۸۷ - از زندان بالاهور که مولد اوست سخن گوید
ای لاهوور ویحک بی من چگونه ای بی آفتاب روشن روشن چگونه ای ای آن که باغ طبع من آراسته تو را بی لاله و بنفشه و سوسن چگونه …
شمارهٔ ۲۸۸ - مدیح سلطان ابراهیم بن مسعود
ز فردوس با زینت آمد بهاری چو زیبا عروسی و تازه نگاری بگسترده بر کوه و بر دشت فرشی کش از سبزه پو دست وز لاله تاری به گوهر…
شمارهٔ ۲۸۹ - هم در مدح او و شکوه از تیره بختی
جداگانه سوزم ز هر اختری مگر هست هر اختری اخگری یکی سخت سنگم که بگشاد چرخ ز چشم من آبی ز دل آذری همه کار بازیچه گشتست از …
شمارهٔ ۲۹۰ - مدیح دیگر از آن پادشاه و شمه ای از روزگار سیاه خویش
ای فلک نیک دانمت آری کس ندیدست چون تو غداری جامه ای بافیم همی هر روز از بلا پود و از عنا تاری گر دری یابیم زنی بندی ور گ…