قصاید
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۶۱ - مدیح منصوربن سعید
دوش گفتی ز تیرگی شب من زلف حورست و رای اهریمن زشت چون ظلم و بیکرانه چو حرص تیره چون محنت و سیه چو حزن مانده شد مهر گویی …
شمارهٔ ۲۶۲ - ارسلان بن مسعود را ستاید
ز خورشید روی ملک ارسلان شد این قصر روشنتر از آسمان جهاندار شاهی که مانند او ندیدست یک چشم شاه زمان نبیند سر همتش را فلک …
شمارهٔ ۲۶۳ - مدیح سیف الدوله محمود
ای تو را خوانده صنیع خود امیرالمؤمنین همچنین بادا جلالت بر زیادت همچنین سیف دولت مر تو را زین پیشتر بوده لقب عز ملت را ب…
شمارهٔ ۲۶۴ - درود بر خواجه احمد بن حسن
شاد باش ای زمانه ریمن بکن آنچ آید از تو در هر فن تن اگر روی گرددم بگداز پشت اگر سنگ گرددم بشکن گر بنایی برآیدم بشکوب ور …
شمارهٔ ۲۶۵ - مدح شیرزاد
راست کن طارم کاراسته شد گلشن تازه کن جانها جانا به می روشن بر جمال شه ساقی تو قدح ها ده بر ثنای شه مطرب تو نواها زن بازو…
شمارهٔ ۲۶۶ - مدح سیف الدوله محمود
دو مساعد یار و دایم جفت و با هم همزبان شکل و رنگ این و آن چون گلبن و سرو روان با لباس حور عین با صورت خلد برین با جلال آ…
شمارهٔ ۲۶۷ - سلطان مسعود را ستاید
ای ملک شیردل پیل تن صفدر لشکرشکن تیغ زن خسرو مسعود سعود فلک بر سر تاج تو شده انجمن دولت در خدمت و در مدح تو بسته میانست …
شمارهٔ ۲۶۸ - قصیده دیگر در مدح ملک ارسلان
ملک ملک ارسلان ساکن روض الجنان شاه زمانه فروز خسرو صاحبقران رایت و رایش بلند دولت و بختش جوان همت او آفتاب رتبت او آسمان…
شمارهٔ ۲۶۹ - مدح عمیدالملک ابوالقاسم
روز نوروز و ماه فروردین آمدند ای عجب ز خلد برین تاجها ساخت گلبنان را آن حله ها بافت باغ ها را این باد فرخنده بر عمید اجل…
شمارهٔ ۲۷۰ - مدیح سیف الدوله محمود
گر نه شاگرد کف شاه جهان شد مهرگان چون کف شاه جهان پر زر چرا دارد جهان ور نشد باد خزان را رهگذر بر تیغ او پس چرا شد بوستا…