غزلیات
از مجموعه اشعار وفایی مهابادی در دیوان فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را که این ظلمت فزاید روشنایی چشم خونین را ز عشق روی او شد دل اسیر غمزهٔ چشمش چو در گ…
شمارهٔ ۱۲
ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب در اقالیم دل و جان خسرو مالک رقاب دارم امید وصال رویت اندر هجر زلف شب نشانی بخشد آری از ط…
شمارهٔ ۱۳
ساقیا سوختم بیا بشتاب آتشم را نشان به آب شراب تا بدانند ماه سرو قد است برفکن از جمال خویش نقاب به خیال رخ تو دیده ی من م…
شمارهٔ ۱۴
خوش همی غلتد به رویش طرهٔ پر پیچ و تاب گر ندیدستی ببین هندو به دوش آفتاب دوش در خواب من آمد چشم خواب آلود دوست وین عجب د…
شمارهٔ ۱۵
صبا از من بگو با آن مه نا مهربان امشب دمی آرام جان باشد که رفت آرام جان امشب خیال روی جانان پیش چشم و دل پر از آتش چو بل…
شمارهٔ ۱۶
مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب خدارا یک دم از من ای سیه دل رو متاب امشب سرم بر سنگ و سنگم بر دل و دل خون و تن بی…
شمارهٔ ۱۷
گوشهٔ چشم توام گوشه نشین کرد ز خود معنی گوشه نشین هر که نداند این است من چه دانم به جگر گاه مرا دست که زد این قدر هست که…
شمارهٔ ۱۸
طره از باد وزان لرزان به روی دلبر است کافرم گر باغبان باغ جنت کافر است ابروان نازنینی بی قرارم کرده است یا رب این آتش مگ…
شمارهٔ ۱۹
ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است بی شب و روز تو روز و شب فغان کار من است طرهٔ مشکین مزن بر هم دگر مشکن دلم زان که مش…
شمارهٔ ۲۰
ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟ کز وصف جمال تو زبانم همه لال است! جانا دل من سوخت ز داغ لبت، آخر: تا کی دل من تش…