غزلیات
از مجموعه اشعار وفایی مهابادی در دیوان فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
بتم چو طره به رخسار خود فشان میکرد بنفشه بر ورق لاله سایبان میکرد اگر به دیدهٔ من عکس عارضش میدید به شاخ هر مژه صد بل…
شمارهٔ ۴۲
حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد اسباب شهریاری خود را تمام کرد از زلف و خال، لشکر چین و حبش کشید وز مژهٔ کشنده دو صف انتظا…
شمارهٔ ۴۳
چشم سیاه مستت با ما ببین چه ها کرد با یک نگه دل و دین از دست ما رها کرد یک بوسه خون بها کرد لعل لبش ندانم گر دشمنی به دل…
شمارهٔ ۴۴
آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد غلطم باز گر از هیچ کسی یاد نکرد آن چه من در غمت ای خسرو خوبان کردم به شکرخندهٔ شیرین ت…
شمارهٔ ۴۵
به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد نگاهی کن به دل کاین یک نگاهم اکتفا باشد اگر در وحدتم از کثرت حیرت نیم خالی …
شمارهٔ ۴۶
شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد شادی آن جا طرب آن جاست که دلبر باشد هر که دید آب حیات دهن دوست چو من بگذرد از دل، اگ…
شمارهٔ ۴۷
دل دیوانه ای دارم دمی بی غم نخواهد شد سر شوریده ای دارم به سامان هم نخواهد شد دلارام من از روزی که آرام دلم برده دلم یک …
شمارهٔ ۴۸
مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد پگاه آن که ستاره روان شود سحر آمد چنان که گل شکفد سرو بالا از اثر ابر ز گریه ام صنم …
شمارهٔ ۴۹
شکل و بالای ترا، یارب، چه شیرین بستهاند کآفتابی را فراز سرو سیمین بستهاند دلربا آمد خط از روی عرقناکت، مگر دلربا زاده …
شمارهٔ ۵۰
در ازل سنبل گیسوی ترا شانه زدند رقم شیفتگی بر من دیوانه زدند من ازان روز خرابم که به خلوت گه حسن سرمه ی ناز بر آن نرگس م…