غزلیات
از مجموعه اشعار وفایی مهابادی در دیوان فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
ای صفابخش جان نسیم صبا حرکات تو جمله روحافزا بگذری چون به شهر بیخبران به وفایی رسان سلام مرا کای تبهکار دامنآلوده کا…
شمارهٔ ۲
بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را پریشان بر صباح عید دارد شام یلدا را هلاکم کرده بی پروا فرنگی زاده ترسایی که گر دستش…
شمارهٔ ۳
ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خودآرا بر سوخته ی خویش ببخشای خدارا ما تشنه لبانیم تو هم آب بقایی بر تشنه یکی جرعه ببخش آب بقا …
شمارهٔ ۴
تاریک مکُن روز مرا باز، نگارا بر چهره مزن شانه دگر زلف دو تا را دیوانه شدم در غم بالای تو از جان هر چند به جان دوست ندار…
شمارهٔ ۵
ای ترک خطا، ماه ختن، سرو دل آرا بر سوخته ی خویش ببخشای خدا را در هر شکن افتاده هزاران چو دل ما مشکن دل ما، شانه مزن زلف …
شمارهٔ ۶
باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟ جان گرفتن بهر یک نظاره نادیدن چرا؟ با نگاهی قتل من کردی و رفتی جان من کام خود از خون م…
شمارهٔ ۷
شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلاله را یاسمن بر ماه من داغی به دل زد لاله را پر عرق شد لعل او از چشم، چون رو برافروخت پس چ…
شمارهٔ ۸
حلقه چون زد در دی زلفان رخ جانان را مانا ز گلستان پر گل کرده به دامان را ای کز اثر خنده دل پرور و جان بخشی بر کشتهٔ خود …
شمارهٔ ۹
بشکست چو زلف سیه مشک فشان را بشکست دگر رونق و بو، عنبر وبان را در ابروت از عارش و مژگان به خیالم یک جا نبود مهر و مه و ت…
شمارهٔ ۱۰
آن روز کزان طره به رخ بست شکن را در گردن خورشید و مه افکند رسن را گیسوی تو خود رنگی و روی تو فرنگی کافر شده زان، برده ز …