غزلیات
از مجموعه اشعار کوهی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
شمع روی تو دلمرا چو بجان میسوزد آفتاب از دم آتش نفسان می سوزد بحر از کریه ما در بصدف کرد آورد لعل از یاد لبت در دل کان م…
شمارهٔ ۱۱۲
عارفان میخانه را فردوس اعلی گفته اند اهل معنی داند این کز روی معنی گفته اند چون سقیهم ربهم فرمود ایزد در کلام حسن ساقی گ…
شمارهٔ ۱۱۳
دمید صبح سعادت بطالع مسعود بداد طالع خورشید غیب رو بشهود ز روی لطف سحرگه مفتح الابواب دری ز وصل برویم چو آفتاب گشود چو ط…
شمارهٔ ۱۱۴
حبذا مستی که در میخانه ساغر میکشد نقد جان از نفی و از اثبات بر سر میکشد نیست مثل او بخم و ساغر و جام و شراب باده جان بخش…
شمارهٔ ۱۱۵
در شام صبح صادق دیدم که سر بر آورد ماه دو هفته روئی چون مهر خاور آورد شام سحر ندیدم جز آفتاب رویش کان ماه روی خود را اند…
شمارهٔ ۱۱۶
آن جام جهان جهان نماید خورشید صفت عیان نماید از غایت شدت ظهور او از دیده ما نهان نماید دیدم بهزار صورتش من در کسوت این و…
شمارهٔ ۱۱۷
صبح صادق حجاب صانع شد زلف بر روی یار مانع شد شرح زلف و رخش بدانستم دل درویش کان جامع شد به مسمی کجا رسد هرگز هر که از وی…
شمارهٔ ۱۱۸
دل دهان در دهان او دارد در دهان جان زبان او دارد فارغ آمد دلم ز فکر معاش قوت روح لبان او دارد جانم اندر نماز پیوسته سجده…
شمارهٔ ۱۱۹
سرو از قد تو در باغ گل اندام آمد باده از رنگ لب لعل تو در جام آمد هست این نقطه پاکیزه به آخر پیوست گر همه صید شد و دانه …
شمارهٔ ۱۲۰
دل که با درد غم عشق تو محرم گردد جانم از خوردن غمهای تو خرم گردد فعل و اسماء و صفات تو که عین ذاتند به کمالات یقین رهبر …