هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
از مجموعه اشعار خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت)
فهرست اشعار
رباعی ۹۴
چون آمدنم به من نَبُد روز نخست وین رفتنِ بی‌مراد عَزمی‌ست درست برخیز و میان ببند ای ساقی چُسْت کاندوهِ جهان به می فرو خو…
رباعی ۹۵
چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخ پیمانه چو پر شود، چه شیرین و چه تلخ خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی از سَلْخ به غُر…
رباعی ۹۶
* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی جز باده و جز سَماع و جز یار مجوی بر کَفْ قَدَحِ باده و بر دوشْ سبو مِی نوش کن ای نگار …
رباعی ۹۷
* ساقی غمِ من بلند‌آوازه شده است سرمستیِ من برون ز اندازه شده است با مویِ سپیدْ سرخوشم کز میِ تو، پیرانه‌سرم بهارِ دل …
رباعی ۹۸
* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی سَدِّ رَمَقی باید و نصف نانی وانگه من و تو نشسته در ویرانی خوشتر بُوَد آن ز مُلْکَتِ …
رباعی ۹۹
* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم من باطنِ هر فراز و پستی دانم با این همه از دانشِ خود شَرْمَم باد گر مرتبه‌ای وَرایِ مستی د…
رباعی ۱۰۰
از من رَمَقی به سعی ساقی مانده است وَزْ صحبتِ خلق، بی‌وِفاقی مانده است از بادهٔ دوشین قَدَحی بیش نماند از عمر ندانم که…