هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

از مجموعه اشعار خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت)

دسته‌بندی

۲۷

شعر

فهرست اشعار

* آنان‌که اسیر عقل و تمییز شدند در حسرتِ هست‌ ونیست ناچیز شدند رو با خبرا، تو آب انگور گُزین کآن بی‌خبران به غوره مِیْوی…

* ای صاحب فتوا، ز تو پرکارتریم با این‌همه مستی، از تو هشیارتریم تو خونِ کَسان خوری و ما خونِ رَزان انصاف بده، کدام خون‌خ…

شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی هر لحظه به دامِ دگری پابستی گفتا شیخا! هر آن‌چه گویی هستم آیا تو چنان که می‌نمایی هستی؟!

* گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست قولی‌ست خلاف، دل در آن نتوان بست گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود فردا باشد بهشت همچون کف…

گویند بهشت و حورعین خواهد‌ بود و آنجا می ناب و اَنْگَبین خواهد‌ بود گر ما می و معشوقه گُزیدیم چه باک؟ آخِر نه به عاقبت ه…

* گویند: بهشت و حور و کوثر باشد جوی می و شیر و شهد و شکّر باشد پر کن قدح باده و بر دستم نه نقدی ز هزار نسیه بهتر باشد

* گویند بهشتِ عَدْن با حور خوش است من می‌گویم که آب انگور خوش است این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار کآواز دُهُل شنیدن ا…

کس خُلْد و جَحیم را ندیده‌ است ای دل گویی که از آن جهان رسیده‌ است ای دل؟ امّید و هراسِ ما به چیزی‌ست کزان جز نام، نشانی…

* من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت از اهل بهشت کرد، یا دوزخ زشت جامی و بتی و بَربَطی بر لب کِشت این هر سه مرا نقد و تو را ن…

چون نیست مقام ما در این دهر مُقیم پس بی می و معشوق خطایی است عظیم تا کی ز قدیم و مُحْدَث امّیدم و بیم؟ چون من رفتم، جهان…

۲/۳