هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

از مجموعه اشعار خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت)

دسته‌بندی

۲۷

شعر

فهرست اشعار

گر من ز می مُغانه مستم، هستم گر کافِر و گَبْر و بت‌پرستم، هستم هر طایفه‌ای به من گمانی دارد من زانِ خودم، چنانکه هستم، ه…

مِی خوردن و شاد بودن آیین من است فارغ بودن ز کفر و دین، دین من است گفتم به عروسِ دَهْر: «کابین تو چیست؟» گفتا:«دلِ خرّمِ…

من بی مِی ناب زیستن نتْوانم بی باده، کشیدِ بارِ تن نتْوانم من بندهٔ آن دَمَم که ساقی گوید: «یک جام دگر بگیر» و من نتْوان…

امشب می جامِ یک‌ مَنی خواهم‌ کرد خود را به دو جامِ می غنی خواهم‌ کرد اوّل سه طلاقِ عقل و دین خواهم‌ داد پس دخترِ رَز را …

* چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازید احوالِ مرا عبرتِ مردم سازید خاک تن من به باده آغشته کنید وَز کالبدم خشتِ سَرِ خُم سا…

* چون درگذرم به باده شویید مرا تلقین ز شرابِ ناب گویید مرا خواهید به روز حَشْر یابید مرا؟ از خاکِ درِ میکده جویید مرا

* چندان بخورم شراب، کاین بوی شراب آید ز تُراب، چون روم زیرِ تُراب گر بر سر خاک من رسد مَخموری از بوی شراب من شود مست و خ…

روزی که نهالِ عمر من کنده ‌شود، و اجزام ز یک‌ دگر پراکنده شود گر زان‌ که صراحیی کُنند از گِل من، حالی که ز باده پُر کنی …

* در پای اجل چو من سرافکنده شوم وز بیخِ امیدِ عمر برکنده شوم زینهار! گِلَم به جز صراحی نکنید باشد که ز بوی مِی دمی زنده …

* یاران به موافقت چو دیدار کنید باید که زِ دوست یاد بسیار کنید چون بادهٔ خوشگوار نوشید به هم نوبت چو به ما رسد نگونسار ک…

۱/۳