رباعیات

از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۱

شعر

فهرست اشعار

از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشت وز گوشهٔ نطع مکرمت شه درگشت اسکندر ثانی است که از گه درگشت یا سد سکندر که به ناگه درگشت

تب داشته‌ام دو هفته ای ماه دو هفت تبخال دمید و تب نهایت پذرفت چون نتوانم لبانت بوسید به تفت تبخال مرا بتر از آن تب که بر…

از دست غم انفصال می‌جویی، نیست با ماه نو اتصال می‌جویی، نیست از حور و پری وصال می‌جویی، نیست با حور و پری خصال می‌جویی، …

آفاق به پای آه ما فرسنگی است وز نالهٔ ما سپهر دود آهنگی است بر پای امید ماست هر جا خاری است بر شیشهٔ عمر ماست هر جا سنگی…

بپذیر دلی را که پراکندهٔ توست برگیر شکاری که هم افکندهٔ توست با صد گنه نکرده خاقانی را گر زنده گذاری‌، ار کُشی‌، بندهٔ ت…

خاقانی‌! اگرچه عقل دست خَوش توست هم‌محرم عشق باش‌، که‌اندُه‌کش‌ِ توست داری تف عشق‌، از تف دوزخ مندیش کن آتشِ او هیزم‌، ا…

آن غصه که او تکیه‌گه سلطان است بهتر ز چهار بالش شاهان است آن غصه عصای موسی عمران است آرامگه او ید بیضا زان است

رخسار تو را که ماه و گل بندهٔ اوست لشکرگه آن زلف سر افکندهٔ اوست زلفت به شکار دل پراکندهٔ اوست لشکر به شکارگه پراکندهٔ ا…

شب چون حُلی ستاره در هم پیوست ماهم چو ستارگان، حلی‌ها بربست با بانگ حلی چو در بَرَم آمد مست از طالع من حُلیش حالی بگسست

آن نرگس مخمور تو گلگون چون است‌؟ بادام تو پسته‌وار پر خون چون است‌؟ ای داروی جان و آفتاب دل من چونی تو و چشم دردت اکنون …

۸/۳۶