رباعیات

از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۱

شعر

فهرست اشعار

خاقانی اگر خرد سر ترا یار است سیلی مزن و مخور که ناخوش کار است زیرا سر هر کز خرد افسردار است بر گردنش از زه گریبان عار ا…

ملاح که بهر ماه من مهد آراست گفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست چندان خبرم بود که او کشتی خواست در آب نشست و آتش از من برخاست

تندی کنی و خیره کشیت آئین است تو دیلمی و عادت دیلم این است زوبینت ز نرگس سپر از نسرین است پیرایهٔ دیلم سپر و زوبین است

آن دل که ز دیده اشک خون راند رفت و آن جان که وجود بر تو افشاند رفت تن بی‌دل و جان راه تو نتواند رفت اسبی که فکند سم کجا …

در پیش رخ تو ماه را تاب کجاست عشاق تو را به دیده در خواب کجاست خورشید ز غیرتت چنین می‌گوید کز آتش تو بسوختم آب کجاست

مرغی که نوای درد راند عشق است پیکی که زبان غیب داند عشق است هستی که به نیستیت خواند عشق است و آنچ از تو تو را بازرهاند ع…

عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشت غم رخت فرونهاد و دل، دل برداشت وصلی که در اندیشه نیارم پنداشت نقشی است که آسمان هنوزش نن…

با یار سر انداختنم سود نداشت در کار حیل ساختنم سود نداشت کژ باخته‌ام بو که نمانم یکدست هم ماندم و کژ باختنم سود نداشت

از عشق لب تو بیش تیمارم نیست کآلودهٔ لب‌هاست سزاوارم نیست گر خود به مثل آب حیات است آن لب چون خضر بدو رسید در کارم نیست

گرچه صنما همدم عیسی است دمت روح القدسی‌، چگونه خوانم صنمت‌؟ چون موی شدم ز بس که بردم ستمت مویی‌، مویی که موی مویم ز غمت

۶/۳۶