رباعیات

از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۱

شعر

فهرست اشعار

دانی ز جهان چه طرف بربستم هیچ وز حاصل ایام چه در دستم هیچ شمع طربم ولی چو بنشستم هیچ آن جام جمم ولی چو بشکستم هیچ

هیچ است وجود و زندگانی هم هیچ وین خانه و فرش باستانی هم هیچ از نسیه و نقد زندگانی همه را سرمایه جوانی است، جوانی هم هیچ

خاقانی اساس عمر غم خواهد بود مهر و ستم فلک به هم خواهد بود جان هم به ستم درآمد اول در تن وآخر شدنش هم به ستم خواهد بود

استاد علی خمره به جوئی دارد چون من جگری و دست و روئی دارد من یک لبم و هزار خنده که پدر هر دندانی در آرزوئی دارد

هر روز فلک کین من از سر گیرد بر دست خسان مرا زبون‌تر گیرد با او همه کار سفلگان درگیرد من سفله شدم بو که مرا درگیرد

خاقانی وام غم نتوزد چه کند چون گفت بلاست لب ندوزد چه کند شمع از تن و سر درنفروزد چه کند جان آتش و دل پنبه، نسوزد چه کند

خاقانی را جور فلک یاد آید گر مرغ دلش زین قفس آزاد آید در رقص آید چو دل به فریاد آید در فریادش عهد ازل یاد آید

خاقانی را که آسمان بستاید ای فاحشه زن تو فحش گوئی شاید هجو تو کنون بسان مدح آراید کز بادهٔ نیک سرکه هم نیک آید

چون قهر الهی امتحان تو کند حصن تو نهنگ جان‌ستان تو کند وآنجا که کرم نگاهبان تو کند از کام نهنگ حصن جان تو کند

درویش که اخلاق الهی دارد در ملک وجود پادشاهی دارد چون قدرت او ز ماه تا ماهی است دانستن چیزها کماهی دارد

۱۰/۳۶