غزلیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۹۱
دلم خاک تو شد گو باش من خون میخورم باری ز دست این دل خاکی به دست خون درم باری مرا مُهره به کف ماند تو را داو روان حاصل …
غزل شمارهٔ ۳۹۲
اذا ما الطیر غنت فیالصباحِ اجب داعی معاطاة الملاحِ هوا پر خندهٔ شیرین صبح است بیار آن گریهٔ تلخ صراحی ارق فضلاتها فالار…
غزل شمارهٔ ۳۹۳
تعاطی الکأس من شأن الصبوحِ فاسق الراح یا ریحان روحی ببین همچون لبت خندان رخ صبح بده چون اشک من جام صبوحی هواک الکأس الذ…
غزل شمارهٔ ۳۹۴
ما انصف ندمانی لو انکر ادمانی فالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی ریحان به سفال اندر بسیار بود دانی آن جام سفالی کو و آن را…
غزل شمارهٔ ۳۹۵
یارب لیل مظلم قد قلت یارب ارحم حتی تجلی الصبح لی فیالساترین المُعْلَم جام صبوحی ده قوی چون صبح بنمود از نوی بوئی چو باد…
غزل شمارهٔ ۳۹۶
قم بکرة و خذها با کورة الحیاتِ فالدیک قد ینادی هات السُّلاف هاتِ در جام زیبقی کن گوگرد سرخ ذاتی آن کیمیای جانها وان گوه…
غزل شمارهٔ ۳۹۷
از روی تو فروزد شمع سرای عیسی وز عارض تو خیزد نور شب تجلی ای صید دام حسنت شیران روز میدان وی مست جام عشقت مردان راه معنی…
غزل شمارهٔ ۳۹۸
چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیایی چو عمر نامده هم اعتماد را نبشایی عزیز بودی چون عمر و همچو عمر برفتی چو عمر رفته ز …
غزل شمارهٔ ۳۹۹
دیوانه شوم چون تو پریوار نمایی در سلسلهٔ زلفِ پری، مار نمایی خورشیدی آنگه به شب آیی، عجب این است شب، روز نماید، چو تو …
غزل شمارهٔ ۴۰۰
لالهرخا! سمنبرا! سروِ روان کیستی؟ سنگدلا! ستمگرا! آفتِ جانِ کیستی؟ تیرقدی، کمانکِشی، زُهرهرُخی و مهوشی جانْت فدا …