غزلیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۸۱
عتاب رنگ به من نامهای فرستادی مرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی صحیفههای معانی نوشتی و سر آن به دست مِهر ببستی و مُهر بنه…
غزل شمارهٔ ۳۸۲
ز من گسستی و با دیگران بپیوستی مرا درست شد اکنون که عهد بشکستی به یاد مصطبه برخاستی مُعَربِدوار بر آتشم بنشاندی و دور بن…
غزل شمارهٔ ۳۸۳
یک زبان داری و صد عشوهگری من و صد جان ز پی عشوه خری از جگر خوردن تو بس نکنی زانکه پرورده به خون جگری زهره داری تو ز بیم…
غزل شمارهٔ ۳۸۴
تو را افتد که با ما سر برآری کنی افتادگان را خواستاری مکن فرمان دشمن سر درآور بدین گفتن چه حاجت؟ خود درآری بهای بوسه جان…
غزل شمارهٔ ۳۸۵
در عشق، فتوح چیست، دانی؟ از دوست کرشمهٔ نهانی بینی ز کمان کشان غمزه ترکان که کمین گشای خوانی گوئی که ز عشق او نشان ده کس…
غزل شمارهٔ ۳۸۶
گویم همه دل منی و جانی مانم به تو و به من نمانی آن سایه منم که خاک خاکم وآن نور تویی که جان جانی من خاک توام به جای اینم…
غزل شمارهٔ ۳۸۷
خاکم که مرا منی نیابی بادم که مرا تنی نیابی هیچم به عیار تو دو جو کم گر بر محکم زنی نیابی دشمن کامم ز دوستداریت وز من دم…
غزل شمارهٔ ۳۸۸
ماهی که مه از قفای او بینی خورشید ز روی و رای او بینی جوزا کمر کلاه او یابی گردون گرهِ قبای او بینی عاشقتر و زارتر ز من…
غزل شمارهٔ ۳۸۹
داور جانی، پس این فریاد جان چون نشنوی یارب آخر یارب فریاد خوان چون نشنوی داد خواهم بر درت در خاک و خون افغان کنان گیر، د…
غزل شمارهٔ ۳۹۰
ای رخ نورپاش تو پیشه گرفته دلبری رونق آفتاب شد زآن رخ همچو مشتری ماهی و چون عیان شوی شمع هزار مجلسی سروی و چون روان شوی …