غزلیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۱۱
ای برقرار خوبی، با تو قرار من چه از سکه گشت کارم، تدبیر کار من چه زرین رخم ز عشقت بیآب و سنگ مانده بر سنگ تو ندانم آب و…
غزل شمارهٔ ۳۱۲
ای دل به جفات جان نهاده جان پیشکشت جهان نهاده شهری همه ز آهنین دل تو قفلی زده بر دهان نهاده بر طرف لب تو جان عیسی از نی…
غزل شمارهٔ ۳۱۳
ای زیر نقاب مه نموده ماه من و عید شهر بوده از مقنعه ماه غبغب تو صد ماه مُقنَّعم نموده باد سر زلفت از سرآغوش دستار سر سرا…
غزل شمارهٔ ۳۱۴
ای چشم پر خمارت دلها فگار کرده وی زلف مشکبارت جانها شکار کرده از روی همچو حورت صحرا چو خلد گشته وز آه عاشقانت دریا بخا…
غزل شمارهٔ ۳۱۵
درآ تا سیل بنشانم ز دیده گهر در پایت افشانم ز دیده بیا از گرد ره در دیده بنشین که گرد راه بنشانم ز دیده مگردان سر ز من ت…
غزل شمارهٔ ۳۱۶
ماه نو و صبح بین پیاله و باده عکس شباهنگ بر پیاله فتاده روز به شب کردهای به تیرگی حال شب به سحر کن به روشنائی باده از پ…
غزل شمارهٔ ۳۱۷
از زلف هر کجا گرهی برگشادهای بر هر دلی هزار گره برنهادهای در روی من ز غمزه کمانها کشیدهای بر جان من ز طره کمینها گش…
غزل شمارهٔ ۳۱۸
روی درکش ز دهر دشمن روی پشت برکن به چرخ کافر خوی مردمی از نهاد کس مطلب خرمی از مزاج دهر مجوی با بلاها بساز و تن درده کز …
غزل شمارهٔ ۳۱۹
زین تنگنایِ وَحْشَت اگر باز رَسْتمی خود را به آستانِ عَدَم باز بَسْتَمی گر راه بُرْدَمی سویِ این خیمهٔ کبود آنگه نِشَسْ…
غزل شمارهٔ ۳۲۰
غم بنیاد آب و گل چه خوری دم گردون مستحِل چه خوری افسر عقل بایدت بر سر از سر آز خون دل چه خوری روی صافیت باید آینهوار هم…