غزلیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۳۱
به کوی عشق تو جان در میان راه نهم کلاه بنهم و سر بر سر کلاه نهم گرَم به شحنگی عاشقان فرود آری خراج روی تو بر آفتاب و ماه…
غزل شمارهٔ ۲۳۲
ای قوم الغیاث که کار اوفتادهام یاری دهید کز دل یار اوفتادهام از رهروان حضرت او بازماندهام از کاروان گسسته و بار اوفتا…
غزل شمارهٔ ۲۳۳
یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیدهام زیر هر تار شکنجی صد جهان جان دیدهام دوش از آن سودا که جانم ز آن میان گوئی کجاست مرغ…
غزل شمارهٔ ۲۳۴
دل بشد از دست دوست را به چه جویم نطق فروبست، حال دل به چه گویم نیست کسم غمگسار، خوش به که باشم هست غمم بیکنار لهو چه ج…
غزل شمارهٔ ۲۳۵
زنگ دل از آب روی شستیم وز درد هوا سبوی شستیم دل را به کنار جوی بردیم وز یار کناره جوی شستیم از شهر شما دواسبه راندیم از …
غزل شمارهٔ ۲۳۶
این خود چه صورت است که من پایبست اویم وین خود چه آفت است که من زیر دست اویم او زلف را بر غمم، دایم شکسته دارد من دل شکس…
غزل شمارهٔ ۲۳۷
گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توام نه مسلسل همچو آبم تا هوسناک توام؟ مهرهٔ افعی است آن لب زهر افعی پاش چیست؟ ای گوزن آ…
غزل شمارهٔ ۲۳۸
نام تو چون بر زبان میآیدم آب حیوان در دهان میآیدم تا لب من خاکبوس کوی توست هر دم از لب بوی جان میآیدم گر قدم بر آسما…
غزل شمارهٔ ۲۳۹
از تفّ دل، آتشین دهانم زآن نام تو بر زبان نرانم ترسم که چو صبر از غم تو نام تو بسوزد از زبانم فریاد کز آتش دل من فریاد ب…
غزل شمارهٔ ۲۴۰
کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارم دارم به کفر عشقت ایمان چرا ندارم سوزی ز ساز عشقت در دل چرا نگیرم رمزی ز راز مهرت در جان…