غزلیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۲۱
گر به عیار کسان از همه کس کمتریم هیچ کسان را به نقد از همه محرمتریم گر به امیدی که هست دولتیان خرماند ما به قبولی که ن…
غزل شمارهٔ ۲۲۲
تا چند ستم رسیده باشم چون سایه ز خود رمیده باشم لب بسته گلو گرفته چون نای نالان و ستم رسیده باشم انصاف بده چرا ننالم که…
غزل شمارهٔ ۲۲۳
نماند اهل و رنگی که من داشتم برفت آب و سنگی که من داشتم به بوی دل یار یکرنگ بود به منزل درنگی که من داشتم برد رنگ دیبا …
غزل شمارهٔ ۲۲۴
از هستی خود که یاد دارم جز سایه نماند یادگارم ور سایه ز من بریده گردد هم نیست عجب ز روزگارم چون یار ز من برید سایه چون س…
غزل شمارهٔ ۲۲۵
گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرم از سر کوی تو پای بازنگیرم زخم سنان تو را سپر کنم از دل تا تو بدانی که با تو راست چو تیرم خصم…
غزل شمارهٔ ۲۲۶
منم آن کز طرب غمین باشم لیکن از غم طرب گزین باشم درد غم بایدم نه صاف طرب زانکه با دردکش قرین باشم یک دم و نیم جان گرو د…
غزل شمارهٔ ۲۲۷
دَردی که مرا هست به مرهم نفروشم ور عافیتش صرف دهی هم نفروشم بگداخت مرا مرهم و بنواخت مرا درد من درد نوازنده به مرهم نفرو…
غزل شمارهٔ ۲۲۸
خون دلم مخور که غمان تو میخورم رحمی بکن که زخم سنان تو میخورم هر می که دیده ریخت به پالونهٔ مژه یاد خیال انس رسان تو م…
غزل شمارهٔ ۲۲۹
ما از عراق جان غم آلود میبریم وز آتش جگر دل پُر دود میبریم در گریهٔ وداع تذروان کبک لب طاووسوار پای گلآلود میبریم ش…
غزل شمارهٔ ۲۳۰
الصبوح ای دل که ما بزم قلندر ساختیم چون مغان از قلهٔ می قبلهای برساختیم شاهدانِ آتشین لب، آب دندان آمدند کهآب کار و کا…