قطعات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۵۱ - در هجو شهر زوری
شهر زوری گدا بود خاصه کش به بغداد پرورش کردند به صفت چون خری بماند راست که به شیر سگش بپروردند
شمارهٔ ۱۵۲ - در تقاضای ده شتر از امیر الحاج
ای که هر دم ز تبت خلقت صد شتر بار مشک در سفرند گردن اشتران دهی پر زر به کسانی که سرور هنرند تا تو اشتر سواری اندر فید خا…
شمارهٔ ۱۵۳
همه عیباند زنان و آن همه را نیک مردان به هنر برگیرند چون مؤنث به مذکر پیوست گرچه آن حکم مذکر گیرند لیک چون مرد به زن پی…
شمارهٔ ۱۵۴
همه هم شهریان خاقانی با وی از کبر درنیامیزند چه عجب زاد را به یکجایند لیک با یکدگر نیامیزند
شمارهٔ ۱۵۵
میسزد قبلهٔ خاقانی از آن که صفات می پیوست کند هست می خواستن از میران رسم که می ار نیست طرب هست کند تو ز می بر درجات خط …
شمارهٔ ۱۵۶
خاقانیا ز نان طلبی آب رخ مریز کان حرص کآب رخ برد آهنگ جان کند آدم ز حرص گندم نان ناشده چه دید با آدمی مطالبهٔ نان همان ک…
شمارهٔ ۱۵۷
شب نباشد که آه خاقانی فلک چنبری نمیشکند گرچه ار روزگار زاده است او روزگارش به کینه میشکند آبگینه ز سنگ می زاید لیک سنگ…
شمارهٔ ۱۵۸
تا به ارمن رسیدهام بر من اهل ارمن روان میافشانند خاصه همسایگان نسطوری که مرا عیسی دوم خوانند عیسی و چرخ چارم انگارند ک…
شمارهٔ ۱۵۹
هر که در قوم بزرگ است امامش خوانند هر که دل صید کند صاحب دامش خوانند افضل این مصرع برجسته ندانیم که گفت هرکه شمشیر زند خ…
شمارهٔ ۱۶۰
چون گشایند اهل همت دست خود کهتران را پایبست خود کنند رادمردان غافلانِ عهد را از شراب جود، مست خود کنند سربلندان چون به …