قطعات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
گر به شروانم اهل دل میماند در ضمیرم سفر نمیآمد ور به تبریزم آب رخ میبود ارمنم آبخور نمیآمد ور به ارمن دو جنس میدیدم…
شمارهٔ ۱۴۲
ای روح صفات اهرمن بند وی نوک سنان آسمان رند در نعش و پرن زنند طعنه نظم تو و نثرت ای خداوند هر بیخ ستم که دهر بنشاند رای …
شمارهٔ ۱۴۳ - در مدح مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگز
ای تاجدار خسرو مغرب که شاه چرخ در مشرقین ز جاه تو کسب ضیا کند درگاه توست قبلهٔ پاکان و جان من الا طواف قبلهٔ پاکان کجا ک…
شمارهٔ ۱۴۴
خدای داند معنی میان نطفه نهادن به دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند از آفتاب وهوا دان که تخم یابد بالش ز برزگر چه برآید…
شمارهٔ ۱۴۵
هرکه را غره کرد دولت نیز غدر آن دولتش هلاک رساند خاک بر فرق دولتی که تو را از سر خاک بر سماک رساند نه نه صد جان نثار آن …
شمارهٔ ۱۴۶ - در توصیف قلم و دوات خود
دوات من ز برون جدول و درون دریاست نهنگ و آب سیاهش عجب بدان ماند عمود صبح ندیدی سواد شام در او دوات من به دو معنی بدان نش…
شمارهٔ ۱۴۷
منصب تدریس خون گوید از آنک فر عز الدین بوعمران نماند شاید ار هر سامری گاوی کند کب و جاه موسی عمران نماند
شمارهٔ ۱۴۸ - ایضا در مرثیهٔ امام محمد یحیی و خفه شدن او به دست غزان
های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکر گر دهانت را به آب زهرناک آکندهاند محییالدین کو دهان دین به در آکنده بود کافران …
شمارهٔ ۱۴۹ - در مرثیهٔ خواجه ناصر الدین ابراهیم عارف گنجهای
خاقانیا عروس صفا را به دست فقر هر هفت کن که هفت تنان در رسیدهاند در وجد و حال بین چو کبوتر زنند چرخ بازان کز آشیان طریق…
شمارهٔ ۱۵۰
اندرین هفت هشت نه صدیق مصطفی را به خواب دیدستند روی آن بحر دست صاحب فیض بحر وش بینقاب دیدستند کآمد و التفات کرد به من ز…