قطعات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
فتنه تا اندکی بود صعب است سهلش انگار تا فراوان شد آبله تا یکی است درد کند چون همه تن گرفت آسان شد
شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئی
از مرگ براهیم که علامهٔ دین بود دردا که علامات کرامات نگون شد تا تختهٔ خاک است حصارش فضلا را سر تختهٔ خاک آمد و دل خانهٔ…
شمارهٔ ۱۳۳
سپهر مکارم صفی کز صفاتش کدورت نصیب روان عدو شد ازو اقتدار معالی فزون گشت وزو روزگار مکارم نکو شد کهن گردد اکنون حدیث افا…
شمارهٔ ۱۳۴
وفا جستن از خلق خاقانیا بس که جستن به اندازهٔ جهد باشد مگو کز جهان دیدهام نیک عهدی غلط دیده باشی که بدعهد باشد
شمارهٔ ۱۳۵
نیت من نکوست در حق دوست دوستان را نیت نکو باشد بد او نیک من بود چه عجب زشت من نیز خوب او باشد
شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح خاموشی
خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوست چند از زبان نیافته سودی زیان کشد گو محرمان بخرده کفن بر کتف کشند او بر در خدای کفن بر ر…
شمارهٔ ۱۳۷
پیشوای علما جامهٔ من نز پی بیشی و پیشی پوشد لیک خواهد که به پوشیدن آن در تنم خلعت بیشی پوشد کان قبا کز حبش آرند رسول بهر…
شمارهٔ ۱۳۸ - در مرثیهٔ عز الدین بوعمران
جهان را آه آه از دل برآمد چو عزالدین بوعمران فروشد برآمد هر شب افغان از دل طور چو روز موسی عمران فروشد
شمارهٔ ۱۳۹
چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانی که صبح فام شد از راه و شامگون آمد در آفتاب نبینی که شد اسیر کسوف چو تیغ زنگ زده در میان…
شمارهٔ ۱۴۰ - در مرثیهٔ امام ابو عمر و اسعد
خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شد هزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد چون روز اسعد ازین چرخ دیر سال فرو رفت ز چرخ نالهٔ وا اسعدا…