ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت

از مجموعه اشعار کسایی مروزی

دسته‌بندی

۵۷

شعر

فهرست اشعار

کوهسار خشینه را به بهار که فرستد لباس حورالعین

آراسته کردند به پروین دو شب من کاندر شب تاریک نکو تابد پروین

سزد که بگسلم از یار سیم دندان طمع سزد که او نکند طمع ِ پیردندان کَرو سزد که پروین بارد دو چشم من شب و روز کنون کزین دو ش…

نان سیاه و خوردی بی چَربو و آنگاه مَه به مَه بود این هر دو

بیمارم از نهیب عقب رنجه درد ِ دلم گرفته و تبْ باده بهتر شوم چو پیر به نام من تعویذکی نویسد آزاده

فروز باسلیق مرا ترسا بگشود بامداد به نِشکَرده

که نعمهای او چو چرخ روان همه خواب است و باد و بادفَره

درهٔ من شده ست از نعمت چون زنخدان خصم پر غَدره

دو گوش سخت کن و بیهده سخن مشنو مباش رنجه که ایشان بسند گوش سرای به خارپشت نگه کن که از درشتی موی به پوست او نکند طمع پوس…

دلی را کز هوا جستن چو مرغ اندر هوا یابی به حاصل مرغ وار او را بر آتش گَردنا یابی

۵/۶