ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت

از مجموعه اشعار کسایی مروزی

دسته‌بندی

۵۷

شعر

فهرست اشعار

تیز بودیم و کند گونه شدیم راست بودیم و باشگونه شدیم سرو بودیم چندگاه بلند گوژ گشتیم و چون درونه شدیم

نسوز نامرده ، ای شگفتی کار راست با مردگان بگونه شدیم خوب گر سوی ما نگه نکند گو مکن ، شو که ما نمونه شدیم

عمر چگونه جهد از دست خلق باد چگونه جهد از بادخَن سروبنان کنده و گلشن خراب لاله ستان خشک و شکسته چمن بسته کف دست و کف پای…

هول تاختن و کینه آختنْش مرا همی گداخته همچون کناغ و تافته تن

کسی که سامهٔ جبار آسمان شکند چگونه باشد در روز محشرش سامان

چنان مگوی ، ولیکن چنان نمای به خلق که مای از تو بترسد به سند و هند و یمان

این گنبد گردان که برآورد بدین سان …ـان ای منظره و کاخ برآورده به خورشید تا گنبد گردان بکشیده سر ایوان

آسمان آسیای گردان است آسمان آس مان کند هزمان

خراس و آخر و خُنبه ببردند نبود از چنگشان بس چیز پنهان

می تند گرد سرای و در تو غُنده کنون باز فرداش ببین بر تن تو تارتنان

۴/۶