غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۴۲۱
ز ناتوانی خود اینقدر خبر دارم که از رخش نتوانم که دیده بردارم زمانه آب متاع کسان خریده و من نیم پسند زآبی که در گهر دارم…
غزل شمارهٔ ۴۲۲
هر آه حسرتی که به تنها کشیده ام در بر بیاد آن قد رعنا کشیده ام از رعشه خمار چو کف سبحه گیر نیست بیهوده دست خویش ز صهبا ک…
غزل شمارهٔ ۴۲۳
اشک غمازست خون در گریه داخل کردهام عکس تا ظاهر نگردد آب را گل کردهام رفتم از کوی تو چون شخصی که سیلابش برد ترک جان را …
غزل شمارهٔ ۴۲۴
تا من از صیقل می آینه روشن کردم شیشه را شمع ره شیخ و برهمن کردم آب آهن همه از دیده زنجیر چکید بسکه چون سلسله در بند تو ش…
غزل شمارهٔ ۴۲۵
چون در مصاف حادثه آه از جگر کشم تیغم نمیبرد به چه امّید برکشم از گریه کور گشتم و بیناییام به جاست هر لحظه رشتهٔ مژه را…
غزل شمارهٔ ۴۲۶
خواهم ز بس پرده تقوی بدر افتم چندی بزبان همه کس چون خبر افتم این همسفران پشت بمقصود روانند شاید که بمانم قدمی پیشتر افتم…
غزل شمارهٔ ۴۲۷
با فکر او چو سر بگریبان فرو کنم تشریح زلف خم بخمش موبمو کنم دهقان بهر زمین که نشاند نهال تاک منهم بخاک، تخم کدوئی فرو کن…
غزل شمارهٔ ۴۲۸
به دور خویش ز مینا حصار میخواهم در آن میانه ترا در کنار میخواهم به توبه نامه نمیشویَم از گُنَه که به حشر به کف مسوده …
غزل شمارهٔ ۴۲۹
بسکه سودای سر کوی تو پیچد در سرم در هوایت خانه دشمن بود چون مجمرم شمع اگر پروانه اش من باشم از دلبستگی رشته های خویش بند…
غزل شمارهٔ ۴۳۰
آتش دیگ هوس از دل سوزان گیرم آب لب تشنگی از آهن پیکان گیرم خوابم اینست که در دیدنت از هوش روم خوردنم اینکه سرانگشت بدندا…