غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۷۱
یاد تو از ضمیر به نسیان نمیرود نقش رخت ز دیده به طوفان نمیرود با بخت تیره چون به تماشای او روم در شب کسی به سیر گلستان…
غزل شمارهٔ ۲۷۲
کسب کمال اهل جهان کسب زر بود علامه آن بود که زرش بیشتر بود نیک و بد زمانه بود کاش مثل هم خارش بسر رسد گلش ار تا کمر بود …
غزل شمارهٔ ۲۷۳
نه رحم کرد که خون دل خراب نخورد غرور او ز سفال شکسته آب نخورد بقتل گاه وفا تا شهید او نشدم دهان تیغ بخندید و تیر آب نخور…
غزل شمارهٔ ۲۷۴
گل اگر با لب لعل تو برابر میشد شبنم از نسبت دندان تو گوهر میشد آب فولاد به خونابه بدل میگردید گر غم عشق در آیینه مصور…
غزل شمارهٔ ۲۷۵
ز مژگان تو لوح سینه ها از خون رقم دارد رقم سرخ است با چندین سیاهی کاین قلم دارد به از دل خلوتی خواهم که پنهان سازمت آنجا…
غزل شمارهٔ ۲۷۶
بیباده دل ز سیر چمن وا نمیشود گل جانشین سبزه مینا نمیشود آن دیده نیست رخنه ویرانه تن است چشمی که محو آن قد رعنا نمیش…
غزل شمارهٔ ۲۷۷
بدلم اینهمه پیکان ستم بار نبود گره غنچه گران بر دل گلزار نبود دل و جان صبر و شکیب از شب هجرت چه کشد داغ آسایش بختیم که ب…
غزل شمارهٔ ۲۷۸
درین گلشن ز بدخویی گل از آب روان رنجد نسیمی گر وزد سرو سهی از باغبان رنجد کهن شد جرم و رنجش تازهتر گردید طالع بین که به…
غزل شمارهٔ ۲۷۹
تا در ره تو چشم امیدم دچار شد طوفان چار موجه بدهر آشکار شد بر خاک آدم اینهمه باران غم که ریخت سیلش روان ازین مژه اشکبار …
غزل شمارهٔ ۲۸۰
میخانه چو من رند نکو نام ندارد از می کشیم شکوه لب جام ندارد از ثابت و سیاره گردون بحذر باش کاین مزرعه یکدانه بیدام ندارد…