غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۳۱
با آنکه هیچ دربار غیر از خطر ندارد عاشق چو شیشه می پروای سر ندارد تا نغمه ای نباشد نتوان ز هوش رفتن مسکین مسافری کو ساز …
غزل شمارهٔ ۲۳۲
گر فلک هر چه بما کرده عطا می گیرد گوشه فقر و فنا را که ز ما می گیرد زان سعادت که بود لازم ویرانه فقر خویش را جغد برابر ب…
غزل شمارهٔ ۲۳۳
دود آهم رنگ از خورشید عالمتاب برد دست مژگان ترم سرپنجه پنجاب برد خواستم هر جا که زنجیر علایق بگسلم سستی بختم گرو از رشته…
غزل شمارهٔ ۲۳۴
دل که چندین آه از جان می کشد نقش آن زلف پریشان می کشد دیده ام پست و بلند روزگار دل بآن چاه زنخدان می کشد شیشه ناموس را خ…
غزل شمارهٔ ۲۳۵
چند در وصل تو دل حسرت دیدار کشد در چمن ناله مرغان گرفتار کشد دل که غیر از دم آخر، نفس خوش نزند در ته تیغ نشیند که ز پا خ…
غزل شمارهٔ ۲۳۶
چنان ز عکس رخ دوست دیده پرگل شد که شاخ هر مژه آرامگاه بلبل شد چه لازمست چنان مشق سرگرانی کرد که یک نفس نتوان غافل از تغا…
غزل شمارهٔ ۲۳۷
شُکر گویم هرچه غم با جان مسکین میکند در مذاقم مرگ را دور از تو شیرین میکند خاک کوی خاکساران افسر هرکس که شد دارد ار بس…
غزل شمارهٔ ۲۳۸
چند نومید ز کوی تو دل زار آید چون تهیدست که از میکده هشیار آید خار پا در ره ادبار ز دامن روید سر سودا زده در جیب بدیوار …
غزل شمارهٔ ۲۳۹
دل به جذب خواری خود جور دشمن میکشد شیشه ما سنگ از دست فلاخن میکشد نشنود گر بوی خار از دامن صد پارهاش سالک راه طلب کی …
غزل شمارهٔ ۲۴۰
کسیکه از گل داغ تو گلستان دارد ازو مرنج چو بلبل اگر فغان دارد خدنگ خویش بغیری مزن که سینه من برای تیر تو از داغ صد نشان …