غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۱۱
ساقی از تاب می آن لحظه که در می گیرد عرق از عارض او رنگ شرر می گیرد می پذیرند بدان را بطفیل نیکان رشته را پس ندهد آنکه گ…
غزل شمارهٔ ۲۱۲
رود آرام ز عمری که بهجران گذرد کاروان در ره ناامن شتابان گذرد بر گرفتاری دل خنده زنان می گذرم همچو دیوانه که از پیش دبست…
غزل شمارهٔ ۲۱۳
دل چون ز خاک راه طلب توتیا کشد از روی میل خار مغیلان بپا کشد ما را نه زور جذبه شوقی بود که مرگ دامان آرزوی تو از دست ها …
غزل شمارهٔ ۲۱۴
بحال بد دل از چشم تر افتاد سیه گردد چو در آب اخگر افتاد تو گر با این لب شیرین بخندی بشیر صبح خواهد شکر افتاد چه خواری کز…
غزل شمارهٔ ۲۱۵
وداع ناشده دل حال صبر در هم دید عنان گسستگی گریه دمادم دید چنین که رو بقفا می روم ز خاک درت گرفتم اینکه بجنت روم چه خواه…
غزل شمارهٔ ۲۱۶
شب که جوش گریه من مایه سیلاب بود بخت بد را آب می برد و همان در خواب بود تیغت آرام شهیدان داد اما دور ازو زخم ها را اضطرا…
غزل شمارهٔ ۲۱۷
خوبان که روی بر من بیدل نهادهاند دام از پی شکاری بسمل نهادهاند باشد نشان پا همه خونین به کوی دوست آنجا ز بس که کام به …
غزل شمارهٔ ۲۱۸
در زنگبار خاطر من کار میکند هر صیقلی که آینه را تار میکند گر در بضاعت هنر آتش زند سپهر آن را حساب گرمی بازار میکند دا…
غزل شمارهٔ ۲۱۹
به جز سکوت ز روشندلان نمیآید زبان شعله به کار بیان نمیآید ز سیل حادثه چشمم چنین که ترسیدست ز دیده دیدن ریگ روان نمیآی…
غزل شمارهٔ ۲۲۰
مرغ دلم که خانه خرابی بجان خرید بهر شکون ز سیل خس آشیان خرید آن غمزه خونبهای شهیدان عشق داد اما نه آنقدر که کفن زو توان …