غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۱۱
چو هست قدرت دست و دل توانگر نیست صدف گشاده کفست آنزمان که گوهر نیست دل فسرده بحالش رواست گریه ولی سپند را چکند مجمری کش …
غزل شمارهٔ ۱۱۲
آهم ز سرکشی بتلاش اثر نرفت هر جا ندید روی دل آنجا دگر نرفت چون یافت اینکه شربتش از خون عاشقست بیمار چشم تو که طبیبش بسر …
غزل شمارهٔ ۱۱۳
تا نمی گریم چراغ دیده ام را نور نیست سیل اگر باز ایستد ویرانه ام معمور نیست بسکه در عالم جفا از خوبرویان دیده ام آرزوی ج…
غزل شمارهٔ ۱۱۴
جز قامتت بچشم و دلم جای گیر نیست مهمان خانه های کمان غیر تیر نیست دنیا و آخرت بره او دو نقش پاست دلبستگی بنقش قدم دلپذیر…
غزل شمارهٔ ۱۱۵
بر دل ز بس غبار کدورت نشسته است بیچاره ناله در ته دیوار مانده است مرغ از قفس پرید و به فانوس شمع سوخت دل همچنان به سینه …
غزل شمارهٔ ۱۱۶
منم که تنگدلی باغ دلگشای من است به دستم آبله جام جهاننمای من است رسید همرهی بخت واژگون جایی که هر که خاک رهم بود خار پ…
غزل شمارهٔ ۱۱۷
دایم اندر آتش خود عاشق دیوانه سوخت شمع محفل را گناهی نیست گر پروانه سوخت دیده باعث شد اگر ویرانه ام را آب برد از تف دل ب…
غزل شمارهٔ ۱۱۸
در کوره غم سوختنم مایه کامست آتش به از آبست در آن کوزه که خامست بیمصلحت ساقی این دور نباشد گر گریه میناست و گر خنده جامس…
غزل شمارهٔ ۱۱۹
حالت از تنگی جا غنچه بکنج دهنست چکند، ساخته با گوشه خود بیوطنست پستی پایه چو غواص شگونست مرا پر ز یوسف بود آن چاه که در …
غزل شمارهٔ ۱۲۰
بکامی خواهش ما مبتلا نیست چو ماهی دانه ای در دام ها نیست بچشم خاکپای دوست حیفست که کاغذ قدردان توتیا نیست بدست ما نیفتد …