غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۹۱
پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت ضعف تن از تحمل رطل گران گذشت باریکبینیات چو ز پهلوی عینک است باید ز فکر دلبر لاغر میان …
غزل شمارهٔ ۹۲
پیوسته دل ز قطع امید آرمیده است راحت درین چمن بر نخل بریده است صبرم به جستن دل گمگشته رفته است طفل سرشک در پی رنگ پریده …
غزل شمارهٔ ۹۳
آزادگی ز منت احسان رمیدن است قطع امید دست طلب را بریدن است بحری است زندگی که نهنگش حوادث است تن کشتی است و مرگ به ساحل ر…
غزل شمارهٔ ۹۴
درِ صد زخم جفا زان مژه بر دل باز است غمزه زان ناوک کج سخت درست انداز است هرکه خودبین و خودآرا ز هنر بیخبر است همچو طاوو…
غزل شمارهٔ ۹۵
ما را تپیدن از غم دنیا، شعار نیست صد شکر کآب طینت ما موجدار نیست بیجذبهٔ جنون نرسد کس به هیچ جا سالک به راه مانَد اگر …
غزل شمارهٔ ۹۶
چمن ز سردی ایام برگ و بار گذاشت خوش آنکه عاریتی را به اختیار گذاشت بس است سردی فصل خزان کنون باید هوای زهد خنک را به یک …
غزل شمارهٔ ۹۷
در شراب صحبت احباب زهر غفلت است گر به چاه افتد کسی بهتر ز دام صحبت است منکر آئینهاند آنها که اهل عزلتاند خلوتی کابنای…
غزل شمارهٔ ۹۸
آن درد که استخوانشکن نیست معمار کهن بنای تن نیست امروز چراغ اهل فقرم چون فانوسم دو پیرهن نیست نشنیده حدیث آشنائی هر کس …
غزل شمارهٔ ۹۹
ز اختر طالع که مهر او همه کین است خیر ندیدیم اگر چه خیر درین است دوست به هیچم فروخت با همه زاری یار فروشی درین زمانه همی…
غزل شمارهٔ ۱۰۰
نخل امید ز بار افتاده است باغم از چشم بهار افتاده است بیحساب است همان درد دلم نفسم گر به شمار افتاده است گریه زین تخم ک…