غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۰۱
سخن سازی چو چشم یار در دنیا نمی باشد بلایی در جهان مانند آن بالا نمی باشد به حال هر که از خود رفت چون پی می توان بردن که…
شمارهٔ ۷۰۲
قصیده ای که درآن مدح مرتضی نبود چو سبحه ای است که از خاک کربلا نبود وجود پاک تو و ذات حضرت نبوی چو لفظ و معنی از یکدگر ج…
شمارهٔ ۷۰۳
آه ما کی در شب هجرت فلک پیما نشد هر حباب اشک ما همچشم با دریا نشد مصر معموری بود از اشک و آه ما خراب در کدامین شهر جا کر…
شمارهٔ ۷۰۴
ز رنگ چهره ام بوی بهار درد می آید نفس تا می کشم از سینه آه سرد می آید
شمارهٔ ۷۰۵
چه جورها که غمت با دل تباه نکرد فغان من اثری در دل تو آه نکرد
شمارهٔ ۷۰۶
از نخستم تن ز درد عشق غم فرسوده بود غنچه سانم دل درون بیضه خون آلوده بود
شمارهٔ ۷۰۷
آشنا با عشق اگر شد عقدهٔ دل وا شود قطره دریا می شود چون واصل دریا شود
شمارهٔ ۷۰۸
اضطرابی دارم از آرام شوخ و شنگ تر ناله ای از خامشی یک پرده سیر آهنگ تر می شوم هر دم ز آغوشت جدا دل تنگ تر دربرت خواهم کش…
شمارهٔ ۷۰۹
روم از خویشتن دنبال دلدار مگر یابم خبر از حال دلدار رود ناچار عمر هر که بگذشت نرفتن کی توان دنبال دلدار به رنگ بوی در گل…
شمارهٔ ۷۱۰
ای ز فیض لطف عامت گشته خون ناب شیر از چه در کامم چو طفل غنچه شد خوناب شیر آه سردم کرده از یاد بناگوشت چو ماه هر سحر در س…