غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۱۱
مانع سوز دل خستگی آزرم شود کی علاج تب عشق از عرق شرم شود دین و دل نذر گذارم تو مگر رام شوی می کشم چله کمان تو مگر نرم شو…
شمارهٔ ۵۱۲
زاضطراب چو موج سراب آب نخورد دلی که در غم زلف تو پیچ و تاب نخورد شبی که مغز جگر را به روی کار نداشت ز خونفشانی مژگان تر …
شمارهٔ ۵۱۳
زمین ز بار غم ما همین نه در ماند اگر به کوه برآییم از کمر ماند ز سیر خمکدهٔ عشق سرخوش آمده ایم کدام باده به خونابهٔ جگر …
شمارهٔ ۵۱۴
شعلهٔ رخسار او تا شمع بزم باده بود موج می پروانهٔ آتش به جان افتاده بود پیش از آن ساعت که آمد سر و شوخش در خرام رنگ را چ…
شمارهٔ ۵۱۵
خصم چون گردید عاجز بردباری پیشه کرد مار چون بی دست و پا شد، خاکساری پیشه کرد همچو شمع و شعله می میرد زیکدم هجر او در جها…
شمارهٔ ۵۱۶
بهر دنیا بودنت غمگین زنادانی بود خط بطلان تو چین بر لوح پیشانی بود از گداز تن چه اندیشی اگر جان پروری پاس تن مانند شمع ت…
شمارهٔ ۵۱۷
من که در سیر گلم بیخودی مل باشد می و پیمانه ام از بوی گل و گل باشد خودنما گشته سر زلف تو از هر سر موی لازم طول امل عرض ت…
شمارهٔ ۵۱۸
با شوخی چنان به کنارم نشسته ماند گویی به لوح حافظه مضمون جسته ماند طومار شکوه های دل من به دست چرخ نگشوده همچو غنچهٔ شاخ…
شمارهٔ ۵۱۹
بزم عیشم یک نفس بی جلوهٔ خوبان مباد باده و نقلم به غیر از آن لب و دندان مباد داغ خواری از کلف افتاده بر رخسار ماه هیچ کس…
شمارهٔ ۵۲۰
تا نفس باشد ستون خیمهٔ تن چون حباب جز هوایش در سر شوریدهام سامان مباد بعد ازین جویا دلت در موج خیز اضطراب از فراق کامرا…