غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۵۱
هرگز ندیدم رسم حبیبان همچون تو کردن خو با رقیبان غوغای زاغان ببریده گل را پیوند صحبت از عندلیبان هرگز نیاری یاد اسیران ه…
شمارهٔ ۲۵۲
ساغر مه نو باشد خالی شده مپسند آن ناگشته مه نو پر نوری ندهد پنهان نشکفت دلم تا تو بر من ندمیدی دم بی باد بهار اری غنچه ن…
شمارهٔ ۲۵۳
ای در دهن تنگت جلاب شکر پنهان در سنبل شبرنگت برگ گل تر پنهان سی و دو بود آن لب هرگه به شمار آری یعنی که بود در وی سی و د…
شمارهٔ ۲۵۴
ریزد شکر لبت به خط سبز در سخن طوطی که دیده است بدینسان شکر سخن دشنام عاشقان به رقیبان حواله کن حیف آیدم که رنجه کنی لب ب…
شمارهٔ ۲۵۵
بود خیال تو یارم چه یار بهتر ازین وفا به عهد تو کارم چه کار بهتر ازین چو بت پرست رخت دید گفت نامده است بتی زکارگه بت نگا…
شمارهٔ ۲۵۶
دلاکرشمه آن شاه نازنینان بین به سحر و شعبده آشوب پاکدینان بین برآستان وصالش کشیده دامن از درازدامنی کوته آستینان بین صبا…
شمارهٔ ۲۵۷
ای تو را روی وفا با دگران جنگ با ما و صفا با دگران تا به کام دگران ننشینم منشین بهر خدا با دگران همه آب و گل و تو جان و …
شمارهٔ ۲۵۸
خواهم ای گل که ز شوق تو بگریم چندان که شود غنچه گلزار امیدم خندان بی تو عاشق چو به بستان گذرد بر لب جوی آب زنجیر شود بر …
شمارهٔ ۲۵۹
شدم به صحبت پیر مغان سحرگاهان ز قید هستی موهوم خود امان خواهان ربود آگهیم را به یک دو جرعه می که نیست رستن ازین قید کار …
شمارهٔ ۲۶۰
خوش آنکه در چمن ای نازنین تو باشی و من به پای سرو و سمن همنشین تو باشی و من نشسته بر سر سبزه به روی ساغر می فشانده برگ گ…